Bu 1970 model bir Mercedes 300 SEL 6.3, V8 motor, 300 beygir gücü.
Mercedes mühendisi Henry Waxenberger tasarladı.
Büyük bir motoru alıp
bildiğimiz dört kapılı sedana koyarak
bir süper araba yapan ilk kişiydi.
Alo?
- Bob. - Jerry?
Çıkıp bir kahve içmek ister misin?
Çok isterdim ama Larry geliyor.
Comics in Cabs Going for Chalupa adında bir televizyon dizisi yapıyoruz.
Çok isterim.
Ben Jerry Seinfeld, Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Dur bir saniye, dostum.
Bugünkü konuğum efsanevi yapımcı ve oyuncu Bob Einstein.
Katkıda bulunduğu yapımlar The Smothers Brothers,
Super Dave ve Curb Your Enthusiasm.
- Kahveye var mısın? - Çok isterim.
- Hadi gidelim. - Bir kahve içelim.
- Bu arabaya bayıldım. - Çok özel.
Senin gibi. Normal görünüyorsun,
ama içinde garip bir şeyler oluyor.
Hey, bu muhteşem. Hoşuma giden ne, biliyor musun?
- Eski bir şov dünyası sözü vardır. - Evet.
"Arkadaşlarını kullanacak kadar ileri gitme."
Ve sen arkadaşlarını tanıdığım herkesten fazla kullanıyorsun.
Bugün seninle çok eğleneceğiz.
Ne kadarını kullanacaksın?
Sekiz dakikasını.
Ben şurada ineyim.
Çünkü şimdiden sekiz dakika oldu.
Seninle bir yere gidip altı saat konuşacağım ve sen
sekiz dakikasını mı kullanacaksın?
Geri geleceğini biliyordum.
- Şimdiye kadarki en iyi konuk muyum? - Daha değil.
Çok komik tipler geldi.
Sanmam.
- Şu evi görüyor musun? - Evet.
Manson'ın, Tate'i ve diğerlerini öldürdüğü yer orası.
O karavanlardan birinde olmaya benziyor.
Satması kolay bir mülktü.
"Burada ne oldu?" "Önemli değildi."
"Evi neden yıktılar?"
"Bilmem. Evi istiyor musunuz?"
Hayatında pek çok dizi yaptın. Kaç tane?
Bizarre, kablolu yayın tarihinin ilk dizisi, John Byner oynadı.
Altı yıl, yılda 26 bölüm.
Super Dave, altı yıl, yılda 26 bölüm.
Arka arkaya.
Bu epey iş.
Senin kariyerinle benimkinin farkı...
- Evet. - ...şu...
Para.
Ben çok para kazandım.
Sense çok çalıştın
ve ancak bir Alman kurdu alacak kadar kazandın.
Şu "Freeze the Fat" reklamına bak.
Bir kere, o adam şişman mı?
- "Ameliyat yok, işten geri kalmak yok." - Onlar için.
Gelip bağırsaklarını tekmeliyor, karnını yumrukluyorlar.
Sonra bir buz kutusuna konuyorsun ve arabana biniyorsun.
Daha fena ne olabilir?
- El antiseptiğiyle kafayı bulan çocuklar. - Evet.
Veya E! Channel'ın üç yıllığına The Kardashians'ı alması.
Yatacağım tek Kardashian, Bruce olurdu.
Artık iki küpeli. Adam dekatloncuydu.
- Evet. - Dekatlon şampiyonu.
Belki halka yarışmasını temsil ediyordur.
Sanmıyorum.
Şu anda altı numarayım, değil mi?
Ne, konuşmuyor musun?
BOVLİNG
HOŞ GELDİNİZ
- İnsanlarla tanışmak harika, değil mi? - Hayır.
Bovlingin sevdiğim yanı şu.
Şu adam... Hepsini bir veya iki vuruşta devirecek.
- Doğru. - Geri yürüyüş.
- Gurur yürüyüşü. - Gerçekten.
"İyi olduğumu biliyorum. Herkes biliyor" der gibi geri yürüyorlar.
Tuvalete gidiyorum. Sen git konuş.
- Tuvalete mi? - Mecburum.
Bovling salonunda beni yalnız mı bırakıyorsun?
Evet. Artık senin şovun.
Ben yedi numarayım.
Bir kişilik daha yer var mı?
90 mı? Değil.
94 yaşında mısın?
Pekâlâ.
Muhteşem.
- Bir şeyler yiyeceğiz. - Beni görmeye mi geldiniz?
Seni görmeye geldik.
- Seni görmek güzel. - Evet.
Hep bu ayakkabıları giyiyorlar. Shaq.
O büyüklükte bir ayakkabı görünce ne düşünüyorsun?
Söylemeyeceğim.
Böyle bir yere girince hep şunu hissediyorum,
bu insanların anneleri onlar çocukken
"Ağzınız açıkken konuşun" demiş.
Bir Yahudi'ye "Ne yiyorsun?" diye sorman gerekmez.
- Çünkü görürsün. - Görürsün.
- Kahve lütfen. - Ben de.
Bu gerçek bir dizi değil.
Ne olduğunu bilmiyorum. Ne ad vereyim?
Nedir o, tweet mi?
Kaçıncıyım şimdi? İki.
Başlığı berbat. Neydi?
- Comedians in Cars Getting Coffee. - Beğendim.
Seni ilk fark edişim The Smothers Brothers Comedy Hour'da
Memur Judy'yi oynadığın zamandı.
Vay.
Sana bayıldım.
"Gördüğüm en komik adam" dedim.
Ne kadar hızlı çaldığını biliyor musun?
O zamandan beri her işini izledim.
Tüm Super Dave'leri.
Sonra Curb Your Enthusiasm'daki bölümü yapıncaya dek karşılaşmadık.
Ne harikaydı!
Tanıştığımız gün, rol icabı bana bir fıkra anlatıyordun.
Tarihin en muzır fıkrası.
Gelmiş geçmiş en muzır fıkra.
Dizideki en harika şey...
Kahkahanı kesmediler.
Fıkrayı duyduğum andaki gerçek gülüşümü kesmediler.
Çok heyecanlandım.
- Harikaydı. - En harikası.
The Smothers Brothers Comedy Hour'daydım.
Bir partiye gittim ve ilk kez...
...bir esrarlı sigara alıp tuvalete gittim.
Ama içmeyi bilmiyordum, içime çekip duruyordum
ve Memur Judy kılığındaydım.
Bir Porsche 356C ile oradan ayrıldım.
Sunset'te gidiyorum, haberim yok, hızım saatte 40 kilometre.
Kenara çektim.
Öyle bir kenara çekmişim ki biraz kaldırıma çıkmışım.
Kapıyı açtım ve yere yuvarlandım.
Ve ben polisim.
Aman Tanrım.
Fred Silverman, ki çok severim, on numara beş yıldız televizyoncudur.
- Evet. - ABC'de bizimle üç yıllık sözleşme yaptı.
İstediğimiz gibi yaratıcılığımızı konuşturuyorduk.
Söylediği ilk şey şuydu, "Sanford and Son'dan Redd'i alabilirim.
Onunla görüşür müsün?" Evet.
Ofisine gittim.
Redd merdivenlerden çıktı.
Beni tanıyordu, ama ortağım Allan Blye'ı tanımıyordu.
İsimlerimizi birleştirerek bize Blynstein dedi.
Ofisine çıkıp şöyle dedi,
"Bana biraz izin verin" ve dönen kitaplığa doğru gidip
Charlie Chan gibi ortadan kayboldu.
Dönüp geldiğinde dudağında beyaz bir şey vardı.
"Pekâlâ, şöyle yapalım."
Dedim ki, "Redd, yüzünde beyaz bir ... var."
"Kahvaltıda pudra şekerli çörek yiyince böyle oluyor."
Dedi ki, "Şöyle yapalım. Harlem'den bir varyete yapmak istiyorum."
"Harika bir fikir" dedim.
"Ama orada oturmuyorum, evim oraya yakın da değil,
o yüzden başka bir yapımcı bul.
Sonra görüşürüz. Ama harika bir fikir."
İşte böyle...
Sonra Silverman bir toplantı daha yapmak için çok yalvardı.
Mulholland'daki evine gittik.
Yukarıya yerleştirdiği CBS kameralarıyla yoldan kimin geldiğini görüyordu.
Peki.
Evdeki uyuşturucu miktarı yüzünden.
- Peki. - Kafeste bir maymunu vardı.
Cidden. Ciğerlerini yırtarcasına çığlık atıyordu.
Biz de konuşuyorduk.
"Blynstein, şuraya otur. Diziyi konuşalım."
Kameraya baktım.
Harika bir vodvilci ve komedyen olan Slappy White geliyordu.
Çok iyi biridir ve Redd onu çok seviyordu.
Slappy yaklaştı ve bahçede
Redd'in üç köpeği vardı.
Gördüğüm en iri hayvanlar.
Ne olduklarını tarif edemem bile, oysa köpekleri severim ve tanırım.
Tenis ayakkabıları ve boyunlarında peçeteleri vardı çünkü yemek yememişlerdi.
Kısmen insan yüzleri vardı falan.
Bahçedeki birtakım yaratıklardı.
- Slappy dedi ki... - Kısmen insan yüzü mü?
Hiç öyle bir şey görmedim.
- Yarı köpek, yarı insan. - Birinin purosu vardı.
Dedim ki...
Redd'e şöyle dedi, "Şef". Herkes ona Şef derdi.
Dedi ki, "Yapımcılarım Blynstein'la görüşüyorum.
Sen havuza in."
"Köpeklerin ne olacak?" dedi.
O da "Seni 50 yıldır tanırım. Köpeklerim sana hiç dert oldu mu?" dedi.
"Hayır" dedi.
Oturduk ve yemin ederim geniş ekranda bu köpek insanların
Slappy White'ı bahçede kovaladıklarını ve kıyafetleriyle
havuza ittiklerini izledik.
Redd ona yardım etmedi, havuzdan çıkmasına da yardım etmedi.
Doğruca toplantıya döndük.
Slappy kıyafetleriyle havuzdaydı ve o yaratıklar da etrafındaydı.
Yapımcı olarak politikam şudur,
diziyle alakası olan kadınlara asla bulaşmam.
Tamam mı?
Playboy'dan fırlamış Küçük Annie Fanny'ye benzeyen bir kızla çıkıyordum.
Muhteşem.
Onunla sevişirken telefon çalınca kız açıp konuşuyordu.
Bir provada hemşire rolü vardı.
Sadece şunu söyleyecekti, "Doktor sizi bekliyor."
Tamam, oyun!
"Doktor sizi bekliyor."
"Hayır, ne dediğimi duymuyor musun?"
"Doktor sizi bekliyor."
Dedim ki, "Sen hiç..."
"Keşke seninle hiç yatmasaydım!"
70 kişinin önünde.
- Dişini çıkarma. - Mecburdum.
Sandım ki... Köprüyü çıkaracaksın sandım.
Keşke yapabilseydim.
O saniye çok korktum.
Bütün şey...
- İki tarafı da. - Çok isterdim.
Kahveye banıp tekrar takardım.
Yapardım. Bunu yapabilmek için hepsini çektirirdim bile.
- Yumurtalar kıtır kıtır. - Korkunç.
Keşke bovling salonunda kalsaymışım.
Hiç böyle kötüsünü görmemiştim.
Altı numarayım, değil mi?
- Alabilir miyim? - Çok lezizdi.
- Eve götürebilir miyim? - Tabii.
Bir şey diyeyim mi? Alınma ama.
Kullanamayacağını da biliyorum.
Taşaklarım alev aldı.
Tamam mı?
Hayalarım yanıyor.
Soğuk pil diye bir şey var.
Seninki cebinde.
Benimki pantolonumda.
- Çıkarabilirsin. - Çok geç.
- Bu uzun metraj değil. - Kotuma yapıştı.
- Bir de para mı alacaksınız? - Sağ olun. Evet.
- Teşekkürler. - Hazır olunca alırım.
Tamam. Sağ ol.
Param çıkışmadı.
Neden elimi atmıyorum?
- Para lazım. - Atardım. Ama para pantolon cebimde.
Tamam mı? Yandı.
Çok utanç verici ama bana... Senin...
Sana tek kuruş vermem. Yeminle.
O zaman gidemeyiz.
Seni Nate 'n Al'a götüreceğim. 50 dolar lazım.
- Şaka değil. - Yapamam.
Yanımda sadece...
Sesçiden para alsana.
Çünkü ona görüp göreceği en acayip davayı açacağım.
Ne yapıyorsun?
Arabanın performansını göstereceğim.
Nasıl buldun?
İyiymiş.
Başım geriye yaslandı. 50'yle mi gittik?
Şu eve bak.
Orada oturmanı beklerdim.
Öyle bir yerde.
Çok etkileyici. Neyse, söyle.
- Evimi beğenmedin mi? - İdare eder.
İşte Nate 'n Al.
Arabayı ne yapacağım?
- U dönüşü yap. - Peki.
Tam cezalık.
- Şu yeni Fiat'ı beğendin mi? - Hayır.
Senin için ucuza düşürebilirim.
- Hayır. Olmaz. - Ben bu küçük Fiat'a bayıldım.
- Hiç de bile. - Evet, bayıldım.
Bak, neyin yanında oturuyoruz.
Som altın.
- Muhteşem. - Afiyet olsun.
Tanrım. Bu müthiş.
Lütfen yine dişlerini çıkarma.
Çok iyi.
İyi seçim yapmışsın. Çok mu güzel?
Lütfen yarısını al.
- Hayır. - Yapacağın son şey.
- Ben şunu denersem alır mısın? - Hayır.
- Bir lokma mı istiyorsun? - Yarısını.
Bütün yarıyı mı?
- Bir lokma alacağım. - Kesip vereyim.
Her şeyi elliyorsun.
Sen benim sandviçimi elleyecektin.
- Al. - Sağ ol.
- Çatalıma dokundun. - Yine dokunuyorsun.
Çok temizim.
Berbat bir gün geçiriyoruz.
Buradakiler komik.
Evet. Burada yemekten sonra sümkürenleri duyabilirsin.
Ne var ne yok çıkarıyorlar.
Şöyle oluyor.
Sonra da böyle.
Hatırlıyor musun, aynı anda gelmiştik.
- Evet. - Şimdi aynı anda gidiyoruz.
Ne acayip.
- Nefis araba. - Beğendin mi?
- Bayıldım. - Çok yazık.
- Ne dedi? - Bilmiyorum.
E, bir numara mıyım?
Bir numarasın.
Tabii, o kadar emek verdim.
Çok emek verdin. Takdir ediyorum.
Maalesef kullanılacak gibi değil.
Hiç biri kullanılmaz.
Aman Tanrım.
İnternette kullanılmaz.
Midem bulanacak, hem de çok uzun sürecek.
Bu bölümü tamamladıktan sonra
Jerry, Bob'u yedi numaraya düşürdü.
Altyazı çevirmeni: Selen Akhuy